รีวิวภาพยนตร์ เรื่อง Oxygen

 

Alexandre Aja สร้างหนังระทึกขวัญในพื้นที่จำกัดที่แตกต่างกันมากเพื่อติดตาม "รวบรวมข้อมูล" ที่ยอดเยี่ยมของเขาใน "Oxygen" ที่ยอดเยี่ยมในสัปดาห์นี้ซึ่งเปิดตัวในวันนี้ทาง Netflix อาจมีการพัฒนาก่อนที่โลกจะรู้เรื่องใดๆ เกี่ยวกับ COVID-19 (และครั้งหนึ่งเคยมี Anne Hathaway ติดอยู่) แต่เรื่องนี้ให้ความรู้สึกเหมือนเป็น เป็นภาพยนตร์เกี่ยวกับความโดดเดี่ยว ความสูญเสีย และอนาคตที่ไม่แน่นอน ภาพนี้ถ่ายในเดือนกรกฎาคม 2020 สะท้อนให้เห็นถึงความกังวลระดับนานาชาติทั้งหมดเกี่ยวกับการลดปริมาณออกซิเจนที่บริโภคเข้าไป แม้จะเผยออกมาในลักษณะที่ไม่อาจจินตนาการได้ เหนือสิ่งอื่นใด มันมีการแสดงที่น่าทึ่งจาก Mélanie Laurent ผู้ยิ่งใหญ่ (“Inglourious Basterds”) ซึ่งเป็นเจ้าของหน้าจอในฐานะตัวละครที่แท้จริงเพียงคนเดียวของภาพยนตร์เรื่องนี้ ด้วยทิศทางที่แข็งแกร่งในพื้นที่จำกัดอย่างไม่น่าเชื่อและผลงานที่ยอดเยี่ยมของ Laurent “Oxygen” น่าจะให้ความรู้สึกเหมือนสูดอากาศบริสุทธิ์สำหรับผู้ที่กำลังมองหาบางสิ่งที่จะรับชมบน Netflix (เสียใจ.)

Laurent รับบทเป็น Liz Hansen แพทย์ที่ตื่นขึ้นมาในห้องแช่แข็งโดยจำไม่ได้ว่าเธอไปถึงที่นั่นได้อย่างไร อันที่จริง ความทรงจำของเธอดูสับสนและไม่สอดคล้องกัน ทำให้เกิดความสับสนมากขึ้น ในตอนแรก เธอไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าชื่อของตัวเอง อาชีพหรือภูมิหลังส่วนตัวของเธอเป็นอย่างไร เมื่อความทรงจำเหล่านี้เริ่มกรอง เธอสื่อสารกับคอมพิวเตอร์ออนบอร์ดชื่อ MILO (ให้เสียงโดย Mathieu Amalric) ซึ่งบางครั้งฟังดูเลวร้ายน้อยกว่า HAL เพียงเล็กน้อยเท่านั้นเมื่อพูดถึงการคาดการณ์เกี่ยวกับโอกาสรอดของ Hansen คุณเห็นไหมว่าห้องนั้นสูญเสียออกซิเจนอย่างรวดเร็ว ลิซต้องค้นหาว่าเธอเป็นใคร มาทำไม และต้องแก้ไขสถานการณ์ฝันร้ายของเธออย่างไร มันไม่ต่างจาก "Buried" กับ "2001: Space Odyssey" ซึ่งเป็นสนามลิฟต์ที่นรกครึ่งชั่วโมงแรกของ “ออกซิเจน” นั้นมีประสิทธิภาพมากที่สุดเมื่อภาพยนตร์เรื่องนี้แผ่ออกไปราวกับปริศนาที่เหยื่อต้องถามคำถามที่ถูกต้องเพื่อค้นหาวิธีช่วยชีวิตเธอ เธอมีซูเปอร์คอมพิวเตอร์อยู่ใน MILO แต่เป็นระบบที่ตอบสนองเท่านั้น ไม่ได้คิดไปเอง เธอไม่สามารถบอก MILO ให้คิดเรื่องไร้สาระได้ เธอต้องถามคำถามที่ถูกต้องเพื่อให้ได้ความจริงว่าทำไมเธอถึงอยู่ที่นั่นและวิธีที่เธอจะหลบหนี ทำไมไม่มีใครตอบสนองต่อสัญญาณความทุกข์ของ MILO? เหตุใดการโทรหาที่บ้านและเจ้าหน้าที่จึงดูเหมือนว่าเธอไม่มีที่ไหนเลย? ทำไมเธอถึงจำอดีตของตัวเองไม่ได้นอกจากในภาพที่หายวับไป? สิ่งหนึ่งที่สนุกเกี่ยวกับ “ออกซิเจน” คือมีคำตอบที่ชัดเจนสำหรับคำถามเหล่านี้ทั้งหมดเมื่อภาพยนตร์จบลง ต่างจากนิยายวิทยาศาสตร์แนวไซไฟล่าสุดบางชิ้นที่เข้ากันได้ดีกับ “ออกซิเจน” มันอาจจะดูเรียบร้อยที่จะดูภาพยนตร์เรื่องนี้อีกครั้งหลังจากที่ความลับทั้งหมดถูกเปิดเผยแล้ว แต่นั่นเป็นมุมมองแรกที่เรารู้มากที่สุดเท่าที่ลิซรู้ดีว่ามันโลดโผนมากโดยธรรมชาติ เมื่อพิจารณาถึงภาพยนตร์ทั้งหมด (นอกเหนือจากเหตุการณ์ย้อนหลังหรือความทรงจำ) เกิดขึ้นในห้องนี้ อาจาถามโลร็องต์เป็นจำนวนมาก เธอส่งมอบแล้วบางส่วน โลร็องต์แสดงอารมณ์ที่หลากหลายตั้งแต่ความกลัว ความโกรธ ไปจนถึงความเศร้าโศก โลร็องต์มอบสิ่งที่จะเป็นหนึ่งในการแสดงที่ดีที่สุดของปี 2021

ได้อย่างง่ายดาย เธอสมบูรณ์แบบสำหรับส่วนนี้ โดยเตือนผู้ชมถึงช่วงที่เหลือเชื่อของเธอในขณะที่ล็อกไว้กับการแสดงที่เธอใช้เพียงอย่างเดียว ใบหน้าและเสียงของเธอบางคนอาจจะไม่พอใจกับการแสดงครั้งสุดท้ายของ “ออกซิเจน” โดยสิ้นเชิง แต่ฉันคิดว่ามันเข้ากันได้ดี และมันก็น่าทึ่งอย่างปฏิเสธไม่ได้แม้ว่าจะถูกตัดสินว่าเป็นการฝึกการแสดงล้วนๆ ขอบคุณโมเมนตัมของอาจาและการแสดงของโลรองต์เป็นส่วนใหญ่ ฉันยังพบว่ามันน่าประหลาดใจสำหรับหนังระทึกขวัญแนวความคิดสูงแบบนี้ ลิซตื่นขึ้นมาพบกับสถานการณ์ที่เธอคาดไม่ถึงและต้องหาทางช่วยตัวเองให้ได้ก่อนที่ออกซิเจนจะหมด เหตุการณ์ย้อนไปในโรงพยาบาลที่มีผู้ป่วยสวมหน้ากากและแพทย์ทำให้เกิดความตึงเครียดมากขึ้นในยุคโควิด ในขณะที่ไม่เคยวาดเส้นขนานนั้นอย่างชัดเจนในลักษณะที่เพิ่มความตึงเครียด โดยไม่ทำให้เสียอะไรเลย มันกลายเป็นภาพยนตร์ที่เชื่อมโยงทั้งความเศร้าโศกและการมองโลกในแง่ดี ซึ่งเป็นตัวกำหนดว่าโลกส่วนใหญ่อยู่ที่ใดในปี 2564 โดยประเมินสิ่งที่เราสูญเสียไปในขณะที่มีความหวังสำหรับอนาคตรีวิวหนังจีน ซีรี่ส์จีน